انسانی مؤمن و با تقوا بود. نماز اول وقت مهم‌ترین رکن عباداتش بود. به مسائل دینی و انسانی بسیار اهمیت می‌داد و همواره به فرزندان و برادران خویش توصیه می‌كرد كه هرگز دروغ نگویید، از نگاه بد دوری كنید، در هنگام سختی و مشقت به خداوند پناه ببرید. دست مستضعفان را بگیرید و به آن‌ها كمك كنید تا خداوند در دنیا و آخرت از شما خشنود و راضی و یار و یاور شما باشد. تلاش می‌کرد تا الگوی خوبی برای برادران و فرزندانش باشد و کودکان خود را به شکلی تربیت کند که دین‌داری اولین اولویت زندگی‌شان قرار بگیرد. کارگر کارخانه آلومینیوم‌سازی اراک بود و سعی می‌کرد با زحمت فراوان رزق و روزی خانواده‌اش را فراهم کند.

 سرانجام در پنج مردادماه سال 1365 در بمباران هوایی کارخانه به شهادت رسید در حالی که بدن پاره‌پاره‌اش كه مانند جدش اباعبدالله(علیه السلام)؛ سر در بدن نداشت و نیمی‌ از بدنش نیز مفقود شده بود، در گلزار شهدای اراک به خاك سپرده شد.