در شرکت واگن‌سازی پارس اراک استخدام شد، این شرکت، یکی از شرکت‌های تولیدی که جزو صنایع سنگین است و مانند واحدهای صنعتی دیگر استان مرکزی در دوران دفاع مقدس مسیر خدمت‌رسانی به رزمندگان را در پیش گرفت. در سنگر تولید می‌جنگید. در بزرگ‌ترین واحد تولیدکننده واگن خاورمیانه که زمان بارش تیر و ترکش به سازندگی می‌اندیشید و لحظه‌ای دست از تولید بر نمی‌داشت، از اینکه نمی‌توانست پشت خاک‌ریزها بجنگند، غمی بزرگ بر قلبش سنگینی می‌کرد.

در طول دوران جنگ تحمیلی در سنگر تولید بود و آرزو داشت در جبهه‌ها با دشمن بعثی بجنگد. پنج مردادماه بود که بعد از خواندن نماز صبح و دعای برای رزمندگان راهی کارخانه شد، لباس و کفش کار پوشید و مشغول کار شد. هنوز ساعتی از آمدنش نگذشته بود که صدای آژیر خطر از یک سو و صدای بمباران هوایی از سوی دیگر در فضا پیچید و لحظه‌ای بعد در زیر آوارهای ناشی از بمباران در پنجم مرداد 1365 تعدادی از کارگران و مهندسان این کارخانه به شهادت رسیدند، که یکی از این شهدا پرویز عباسی است. پیکر مطهر شهید در زادگاهش به خاک سپرده شد.