شرح زندگی این شهید عزیز به اندازه ب بسم‌الله است و کوتاه و پر معنا، معنایی به وسعت مولکول‌های خون شهید و پیام آن به وسعت محرم سال 1361 هجری است تا به محرم‌های دوران جنگ تحمیلی. بیشتر حالت درون‌گرایی به خود گرفت و معمولاً در منزل به گوشه‌ای می‌رفت و خلوت می‌کرد و به فكر فرو می‌رفت. به طوری که اگر کسی خلوت خانه دل او را بهم می‌زد ناراحت می‌شد ولی اظهار نمی‌کرد. در عین حال بسیار صمیمی و خوش اخلاق بود و علاقه‌مند به خانه و پدر و مادر و برادر و خواهر بود و هرکس او را می‌شناخت دوستش داشت. صداقت فوق‏العاده زیادی داشت. دوستان هم‌رزمش از صفا و صمیمیت او یاد می‌کنند. قبل از اعزام شدن به جبهه به ندرت با هم‌سن و سالان خود قدم می‌زد. انس زیادی با مادر بزرگش که خدا رحمتش کند داشت و متقابلاً بی‌بی او را خیلی دوست داشت. به طوری که پس از شهادتش آن قدر گریه کرد که منجر به از دست دادن بینایی و تغییر حالش گردید.