کودکی ساده و مهربان بود. گاهی وقتها که پدر یا مادر پولی به او می‌دادند، سر راه مدرسه به  فقیران کمک می‌کرد. او همیشه در حرف‌هایش پشتیان روحانیت بود. اگر می‌خواست حرفی بزند اول یکی از رهنمودهای امام(ره) یا یکی از روحانیون مبارز را می‌گفت و بعد سخن خود را آغاز می‌کرد. او پاسدار اسلام بود که می‌خواست برای تحکیم بخشیدن اسلام به یک نحوی به این انقلاب و این میهن کمک کند راهی جز این نداشت که وارد بسیج شود. اول در ستاد امداد جبهه‌های جنگ فعالیت داشت و بعد عازم جبهه شد.

حدود یک ماه به عنوان بسیجی گردان شهید بختیاری در منطقه جنگی حضور داشت و هنگامی که در عملیات رمضان شرکت کرده بود در پنجم مرداد ماه سال 1361 در پاسگاه زید عراق به شهادت رسید. برادرم اسماعیل هم در عملیات کربلای 5 به شهادت رسید.