ابوالفضل با شروع مبارزات انقلابی، وارد صحنه سیاسی شد. هر شب تا نیمه‌های شب کتاب‌های شهید مطهری و تفسیر نمونه‌… می‌خواند. صبح کتاب‌ها را می‌فروخت و مبلغش را خرج اعلامیه‌ها می‌کرد. به راستی که جان و مالش را برای انقلاب گذاشته بود. او حتی موتورش را هم در خدمت انقلاب گذاشته بود و در بیشتر تظاهرات‌ها شرکت می‌کرد.  وقتی در سال 57 انقلاب پیروز شد، با خیالی آسوده در مرکز تربیت‌معلم ساوه مشغول به تحصیل شد.

با شروع جنگ خود را به میدان نبرد رساند و در اولین اعزام همراه با رزمندگان ساوه راهی هویزه شد. بعد از آن در عملیات‌های فتح المبین و بیت‌المقدس حضوری درخشان داشت که در عملیات بیت‌المقدس مجروح شد اما باز هم در جبهه ماند تا جراحتش التیام یافت. مدتی هم برای کمک به نیروهای مردمی لبنان، عازم سوریه شد اما پس از مدتی به خاطر مشکلات دیپلماسی از سوریه برگشت. او سرانجام در پنجِ پنج 1361 در عملیات رمضان  به آرزویش رسید.