برشی از وصیتنامه شهید:

تو ای مادر خيال مكن كه فقط بايد بنشينی و در سوگ فرزندت گريه كنی، با تو هستم اي مادر ايراني … و تو اي مادر فلسطيني …  و تو اي مادر افغاني و لبناني … و تو اي مادري كه در مكتب اسلام پرورش يافتي، من! با تو هستم اي دختر فاطمه(س) تو هم … همچون زينبِ(س) زماني و همانند زينب(س) در مكتب اسلام درس خواندي، پس تو هم نبايد تنها و بي‌تفاوت باشي، من دوست ندارم كه مادرم بعد از شهيد شدن من در سوگ بنشیند.

ای مادر! اسلام غريب است، و تو هم نبايد ساكت بنشيني، تو هم بايد همچون زينب(س) باشي، هم‌چنان که آخرين شهيد اسلام از اسب به زمين افتاد كه او نيز برادر زينب(س) بود «امام حسين(علیه السلام)» … زينب(س) آرام نگرفت، چون خودش را در برابر خدا و در برابر دين او مسئول می‌دانست، ساكت ننشست و نه اينكه با شمشير وارد ميدان شد … نه … اينجا بود كه می‌توانست زمينه را مساعد كند و امر به معروف و نهي از منكر كند و بگويد كه مردم حسين(ع) براي چه كشته شد، آري مادر اگر من، فرزند تو رفتم و برنگشتم اشک نريز و ناراحت مباش كه ديگر كار ما از اين هم گذشته است.