دوستان و همکارانش از او به عنوان دوستی درد آشنا یاد می‌کنند که مردم‌دار و بسیار مراقب حال همکارانش بود. حسن در سال 1363 تشکیل خانواده داد و صاحب فرزند پسری شد. دشمنان بعثی؛ ایران و مردم غیورش را آماج تیر ویرانی و نابودی قرار داده بودند و با بمباران کارخانه‌ها و مراکز تولیدی می‌خواستند ضربه‌ای کاری به چرخ اقتصادی ایران بزنند. چند ساعتی نگذشته بود که بمباران هوایی آغاز شد و بمب‌های دشمن یکی پس از دیگری در شرکت تولیدی واگن‌پارس فرود آمد. خانواده‌اش زمانی او را یافتند که غرق به خون در راه عزت و سربلندی ایران عزیز در سنگر جهاد بود. پیکر مطهرش را پس از تشییع در گلزار شهدای اراک به خاک سپردند.