نسبت به بچه‌های کوچکش مهربان بود. فردی مهمان دوست بود و هیچ کس از دستش ناراضی نبود. خود را یک فدایی امام(ره) به شمار می‌آورد و چون احساس مسئولیت می‌کرد و می‌خواست که هر چه زودتر ریشه فساد از جهان کنده شود و همچنین به گفته امام(ره) که فرمودند: هر کس که می‌تواند باید به جبهه برود و جبهه‌ها را خالی نکنند، جامه عمل بپوشاند.

ایشان موقع رفتن با اطرافیان خداحافظی کرده و هر چه به وی گفتند شما بچه کوچک داری و پشت جبهه خدمت کنید. گفته است: اگر خط مقدم را نگهداری کنیم در پشت جبهه دیگر امت حزب‌الله هستند که احساس مسئولیت می‌کنند و می‌خواهم رو در رو با دشمن بجنگم و اگر شهید شدم چه بهتر، خواه ناخواه روزی باید رفت پس چرا این رفتن با افتخار نباشد.