محمد مومنی با افراد برخوردی دوستانه و متواضعانه داشت. هيچ گاه نماز اول وقت را ترك نمی كرد و به افراد خانواده هم توصيه مينمود. قرآن و دعاهای ائمه معصوم را همیشه می خواند و تنها ذكر او راضيم به رضای خدا  بود. خوفِ از خدا و آه يتيم داشت. در روابط اجتماعی به صله ارحام و دفاع از مظلوم عنايت خاصی داشت. احترام ويژه ای برای پدر و مادر خويش قائل بود و معتقد بود احترام و مراقبت از پدر و مادر انسان را عاقبت به خير می كند. با افراد خانواده رفتاری خوب داشت و عليرغم خستگی كاری و مشغله فراوان هيچ وقت خستگی بيرون را به محيط خانه نمی برد. شهيد بزرگوار آرزو داشت كه مرگش در بستر نباشد و سرانجام به آرزوی خود رسيد و در سنگر كار و تلاش مظلومانه اما سرافراز به درجه رفيع شهادت رسید