آدم خوب و درستکاری بود. همه حرف‌هایش در مورد پیامبر(ص) و امامان(ع) بود. در قید دنیا نبود. اگر کسی دستش تنگ بود یا همسایه‌ای نیاز به کمک داشت به آن‌ها رسیدگی می‌کرد. او لیاقت شهادت را داشت. خیلی صبور و با حوصله بود. خانه‏سازی قنات زندگی می‌کردیم آن زمان هیچ چیز نداشتیم، رفت قم و آمد.

گفت: «رفتم خمس مالمو دادم.»

گفتم: «ما که هیچی نداریم، چطور رفتی خمس مالمون رو دادی؟»

گفت: «فردای قیامت منو بسوزونن به خاطر شما؟»