پدرم همیشه شاگرد برتر مکتب و درس‌های قرآنی بود  استادش می‌گوید: بهترین شاگرد من سیدعباس است. پدرم می‌گوید: استاد، شما الان می‌گویید که من خوبم ولی یه زمانی می‌رسه که من عالی و متعالی می‌شم پدرم با همه زحمتی که می‌کشید از آخرتش غافل نمی‌شد. قرآن بزرگی داشت که یادم است که قبل اذان صبح آن را می‌خواند.  راه و روش پدرم این بود که باید برای دنیایت زحمت بکشی و برای آخرتت طوری باشی که انگار چند لحظه دیگر در آن نیستی.