او همچون فرزندان روستا سخت‌کوش، مهربان و ساده‌زیست بود. کم سخن می‌گفت. حرف و عملش یکی بود. پس از اخذ مدرک دیپلم دانش‌سرا با انتخاب شغل شریف معلمی‌ در مهرماه 1352 به استخدام آموزش و پرورش شهرستان شازند در آمد. هم‌زمان با روزهای انقلاب، محل خدمت خود را به یک سنگر مبارزه علیه ظلم و بیداد رژیم خودکامه تبدیل کرده بود.

 با شروع جنگ هم ساکت ننشست و برای حفظ کیان اسلامی‌ و ارزش‌های انسانی جوانمردانه قدم پیش نهاد. چهار بار به تجلی‌گاه عشق اعزام شد. سرانجام در پنجمین روز مردادماه سال 1361 از جام شهادت سیراب شد. آفتاب تابستان پیکر مطهرش را پاک‌تر کرد و سالها مفقودالاثر بود تا اینکه در اسفندماه سال 1373 و پس از 12 سال غربت به آغوش خانواده بازگشت.