بسیار با نشاط و شاداب بود. هیچ موقع نمازش را ترک نمی‌کرد. نمونه یک انسان کامل و جامع بوده به ما می‌گفت: اگر بمباران کردند، نترسید. هنگامی که می‌خواست به جبهه برود، خواهرش به منزل آمد به خواهرش گفت: اسم فرزندت را زهرا بگذار.  در سال‌های اول انقلاب بود که به مدرسه رفت تا کسب علم و دانش کند. در دبستان روستا مشغول به تحصیل شد و توانست تا شروع دوره متوسطه تحصیل کند. همین سال‌ها بود که شوق رفتن به جبهه در سرش بود و می‌خواست در این برهه از زمان در میدان مبارزه و دفاع از میهن اسلامی‌اش حضور داشته باشد. به عنوان بسیجی و بیسیم‌چی، گردان علی بن ابی‌طالب(علیهما السلام) از لشکر 71 روح‌الله(قدس سره)؛ در جبهه بود تا سرانجام در حین عملیات مرصاد و مبارزه با منافقین کور دل در پنجم مردادماه سال 1367 به شهادت رسید. پیکر مطهرش را هم در گلزار شهدای اراک به خاک سپرده شد تا میزبان برادر شهیدش محمد باشد که در 1370 به شهادت رسید و پس از تفحص در سال 1378 در مجاورت او به خاک سپرده شد.