سال 1350 در کارخانه مشغول شد. در سال 1361 ازدواج کرد و در سال 1363 اولین و تنها فرزندش به نام حامد به دنیا آمد. حامد با تلاش فراوان در رشته پزشکی قبول و فارغ‌التحصیل شد. جواد روحیه‏ای سالم و سلامت از نظر مذهبی و فکری داشت. هیچ‌وقت چشم‏داشتی به کسی نداشت، همیشه سعی می‏کرد که خودش را وام‏دار دیگران قرار ندهد. معمولاً بیشتر از من به مادرم کمک می‏کرد ، امیدوارم همان‌طور که در این دنیا به فکر مردم بود و سالم زندگی کرد، در آن دنیا جایگاه مناسبی داشته باشد. یکی دو روز بود که شهدایی که قابل شناسایی نبودند، در سردخانه بهشت زهرا مانده و تکه‏های یخ روی آن‌ها گذاشته بودند. پدر خانم جواد از دخترش خواسته‏ بود که بالاخره هر زنی محرم شوهرش است، از همه بهتر می‏تواند شوهرش را شناسایی کند، بیاید او را شناسایی کند که دیگر بیشتر از این، آنجا نماند.

من دست‌خط برادرم را در لابه‌لای تکه‏های بدنش پیدا کردم، ولی باز حاضر نبودم بگویم که این جواد است، اما خانمش، وقتی جنازه را که از ساق پایش به پائین سالم مانده بود دید، از تکیه جورابش که به پایش باقی مانده بود، متوجه شد که جنازه شوهرش، جواد است.