در کانون خانواده‎ای دین‌دار و شریف، اهل تلاش و خدمت، دیده به جهان هستی گشود. پدرش مشهدی رحمت‌الله، کشاورز بود و با سختی و عرق پیشانی، زندگی را برای فرزندانش آماده و مهیا کرده بود. فرزندان نیز یار و یاور پدر کارهای کشاورزی بودند. پدر و مادر، آیین مسلمانی و دوستی اهل‌بیت(ع) را به او آموختند. هنوز به سن درس و مدرسه نرسیده بود که قصد تحصیل کرد و با شوق و علاقه تا کلاس اول راهنمایی درس خواند. بعد از آن درس را رها کرد و پس از مدتی در سنگر کار و تلاش، در شرکت واگن‌سازی پارس اراک مشغول به کار شد.

در زمان جنگ تحمیلی در حالی که دشمنان در جبهه‌های جنوب، شکست شدیدی از رزمندگان ایرانی خورده بودند؛ ددمنشانه به شهرهای ایران حمله‎ هوایی کردند و مردم بی‌گناه را به خاک و خون کشیدند. در چنین روزی، در پنجمین روز از مردادماه سال 1365 که خلیل نیز برای کسب روزی حلال از خانه بیرون رفته بود، در اثر بمباران کارخانه‌ی واگن‌سازی، او نیز به خیل شهدای جنگ پیوست. پیکر مطهرش را در روستای انجیرک به خاک سپردند.